Saturday, 3 November 2012

saturday night fever

Saturday night τζαι ειμαι μονη μου σπιτι. Σαββατοβραδο στη Ρωμη, τζαι ειμαι σπιτι, μονη μου. Θελω να φκω μα εν ξερω που να παω. εν επιστεφκα οτι ημουν ετσι ατομο. ενιωθα αυτοπεποιθηση πριν καν ερτω δαμε οτι ηταν να καμνω explore τζαι να απολαυσω τη ζωη μου σε τουτη τη πολη, που ουλλη λαλουν ουαου.

Γιατι εν το νιωθω; is there something wrong with me? Τιποτε εν ηρτε οπως το επεριμενα, οπως το ειχα σχεδιασει το μυαλο μου. εσκεφτουμουν οτι ηταν να ερτω δαμε, μονη μου, χωρις κατι να με κρατα στο παρελθον, χωρις κατι να με περιοριζει. εγω τζαι τουτη η καινουρια ζωη. Τελικα ηρτα με 4 συγκατικους, 3 κυπραιες μια καναδεζα, τζαι μια συγχορκανη να μινισκει μια ωρα πιο κατω τζαι η μαμα της ναν ουλλημερα στα τηλεφωνα με την μαμα μου τζαι να πιανουν αναφορα. Εν με ενοχλει η συγκατικηση. εν μια πολλα ενδιαφερον εμπειρια. αλλα οταν εν ενα σπιτι, που ξερεις πιος μπενει πιος φκενει, πιος εν μες την τουαλετα (που εν διπλα ακριβως που το ευλοημενο το δωματιο μου τζαι η κουζινα ακριβως απεναντι) εν εισαι μονος σου. ή η φαση το οτι τελικα για να πιαω το μπατσελορς στην τεχνη εν 5 χρονια; εν ξερω. εβαρεθηκα να παραπονιουμαι τζαι νιωθω οτι εβαρεθηκαν τζαι οι φιλοι μου να με ακουν να παραπονιουμαι.

ολοισια στο ψητο. ψαχνω για πανεπιστημια στην αγγλια, ηνωμενο βασιλειο γενικα. ειχα παει για δκιο εφτομαες τωρα, τζαι ηταν τοσο τελια. τοσο φαμιλιαρ ουλλα, η οικογενεια μου, οι φιλοι μου, τζινη η ασφαλεια οτι ξερω που παω τζαι ξερω που ερκουμαι. i guess that makes me a family person then? typical?  εψαξα ηδη τζαι για πανεπιστημια. απλα πρεπει να μαθω πως καμνω αιτησης γιατι ημουν τοσο σιουρη τζαι arrogant που εν εμπηκα καν στον κοπο να μαθω περσυ πως καμνουν αιτησεις.

εννα μεινω δαμε ενα χρονο, εκαμα τζαι αιτηση για να πιασω δουλεια παρτ-ταιμ, τζαι μετα του χρονου μαλλον ηνωμενο βασιλειο. επειδη εν αξιζει να φαω 5 χρονια για να πιασω απλα μπατσελορς στην τεχνη. εκτος αν παω σε ιδιωτικο δαμεσα που εν πας τες 7-10 σιλιαες, οπως την αγγλια, τζαι μπορει να μεν αναγνωριζουνται.

νιωθω σαννα τζαι επαρετησα τα τζαι οτι ειμαι αδυναμη τζαι αφελης. που την αλλη ομως, εν σιουρα τζαμε στην αγγλια. οι πιθανοτητες μου να εβρω δουλεια τζαμε εν πιο πολλες...

ηταν τοσο ομορφα που ημουν τζαμε. με τον ντρημερ τζαι τον παστουρμα τζαι ουλλους, σε ενα διαμερισμα, σαννα τζαι ειμασταν μια οικογενεια, η σαννα τζαι εσουσα την φαση των Friends που ελαλουσα σε ενα αλλο ποστ.

τι να καμω; αληθκεια. δεχουμε με χαρα τζαι εκτιμηση την αποψη σας. 

Tuesday, 16 October 2012

στο αψε σβησε!

το λοιπον. περιπετιωδης βδομαδα. ο μηνας τουτος γενικα που περασε ηταν απαισιος, γεματος με μια μελαγχολια, αγχη, βαρεμαρα.
τουτη εφτομα εφερε μου τα ουλλα. την παρασκευη, μετα που σχεδον 10 μερες καθηστερηση, εφκηκαν τα αποτελεσματα των εισαγωγικων εξετασεων για την σχολη καλων τεχνων. επερασα.
εν ξερω αν ειμαι χαρουμενη. φυσικα τζαι ειμαι, επερασα σε κατι που ηθελα παντα, αλλα εν ειμαι σιουρη κατα ποσο το θελω. φυσικα υπαρχει τζαι το αισθημα της απογοητευσης αφου οι ιταλοι καθηστερουν, εν ανοργανωτη, εν ξερουν που παν τζαι που ερκουνται.

στο μεταξυ η παρασκευη ηταν χαοτικη. μια που εμας εν επερασε, τζαι πως να χαρεις οταν ο αλλος κλαιει; μιλουσα με την αρφη μου στο σκαιπ τζαι ελαλουσα της για ουλλη την φαση, του τελευταιου μηνα, της ημερας 'σημερα' (παρασκευη 12 οκτ) τζαι οτι σχολη παω το νοεμβρη. "τζαι γιατι εν παεις αγγλια να χαλαρωσεις λιο, να δεις την θεια τζαι τον θειο τζαι να αλλαξεις κλιμα;" υπεροχη ιδεα! "μαμα εν οκ;" "ναι νομιζω εννα σου καμει καλο"
λαλω το του παστουρμα. χαρες γελια ουλλοι μαζι τζαι με τον ντρημερ τζαι το περτιτζι τζαι το πεζουνι.

ειμαι πιο χαρουμενη στην ιδεα οτι εννα παω αγγλια παρα οτι επερασα στη σχολη...

πετω αυριο!
ομγκ ομγκ
 ειμαι χαρουμενη. 

Monday, 15 October 2012

παιχνιδιν

εν μπορω να τζιμιθω. αυριο πρεπει να σηκωστω που τες 8:00 μαξιμουμ, 9:00 να ειμαι τζαμε. τζαι εν τζιμουμε! ειμαι τοσο κουρασμενη μα τιποτε.. νιωθω οτι εχω να τζιμηθω για χρονια. εποσκολιουμουν μες το μπογκερ, τζαι ειχε καμει ποστ ο ντρημερ το σκ παιχνιδι. ειπε οτι οπιος θελει πεζει. πεζω!

3 πραγματα να καμω πριν πεθανω:
1. να γραψω βιβλιο (ελπιζω να ξερω ορθογραφια)
2. να μπω σε παντα τζαι να καμουμε εστω τζαι ενα λαιβ γκικ
3. να χορεψω σαλσα στα κλαμπς της κουβας με ουλλους μου τους φιλους

3. αξεχαστες στιγμες.
1. εν μου αρεσκουν τα μωρα. μα τζινην αγαπω την.. μολις γεννηθηκε η κορη της αρφης μου. εφεραν την εξω. το κλαμα της μαμας μου τζαι να λαλει για να κρυψει την συγκηνση της: "ουφφου μοιαζει του παπα τηςς"
2.  τζινο το σαββατο του ιουνι στο σπιτι του παστουρμα..σαννα τζαι τιποτε εν ηταν λαθος στο συμπαν τζινη τη νυχτα. ειμασταν ουλλοι τζαμε τζαι εγελουσαμε, χωρις εννοιες χωρις τιποτε. (το μονο λαθος ο ντρημερ ηταν μεσα στρατο.) για αυτο αλλη αξεχαστη με τον ντρημερ: σπιτι του για το πρωτο μου οφφισιαλ γιουροβισιον watching με πιτσα τζαι κοκα κολα τζαι voting!
3. στο κουικ-στοπ η φατσα του παστουρμα τζαι του σκουπιδοτοπου οταν τους εκαμα εκπληξη με την Σ που ηρτε που αγγλια. εγεμωσαν τζιντα ματουθκια

3 πραματα που κοιταζω σε ενα ατομο
1. μαθκια
2. χαμογελο (?) κιτσ μα τι να καμω
3. σιερκα

3 πραματα που δεν μπορω χωρις
1. χωρις προγραμμα, χωρις να ξερω που παω τζαι ερκουμε, χωρις στοχους
2. χωρις να εχω καποιον να μιλησω τζαι να ξερω οτι εν τζαμε. χωρις τους φιλους μου.
3. σιοκολατες -_-

3 πραματα που απεχθανομαι σε ανθρωπους
1. ψεματα, δικαιολογιες
2. ρατσισμο
3.  κουτσομπολιο

3 πραματα που δεν θελω να μου συμβουν
1. να χασω αγαπημενα ατομα (φυσικα ή ψυχικα να χασω)
2. να πρεπει να αντιμετωπισω τον χαμο 'καθωσπρεπει'
3. να μεινω αστεγη χωρις δουλεια

3 μερη να επισκεφτω:
1. να γυρισω ουλλη την ιταλια, τζαι τα χωρκουθκια της
2. northern lights
3. αλασκα

3 ποθητα επαγγελματα
1. ζωγραφος
2. συγγραφεας
3. υνοποιος

3 ψεματα που εχω πει
1. κυριε παμπο εχω περιοδο εν μπορω να καμω γυμναστικη
2. εμεινα σπιτι της λεμονιας εψες
3. όι ρε εν με ξυπνησες με τες φωνες σου τζαι τα φωτα μες τα μαθκια μου

3 πραματα που εν θα εκαμνα ποττε
1. σεξ στο κρεβατι των γονιων μου. όι εννεν σεξυ.
2. να σκοτωνα ή να κακοποισα ζωο για ευχαριστηση η σπορτ
3. οδηγουσα αεροπλανο

3 φοβιες
1. αεροπλανα
2. roundabouts με ταχυτητα τζαι οδηγους που εν εμπιστευκουμαι.
3. κεραυνους

3 πραματα που μου εμαθε η ζωη
1. πρεπει να ειμαι δυνατη οτι τζαι να γινει τζαι να μεν τα παρετησω οσο μονη μου τζαι να μεινω
2. ο κοσμος εν ψευτης τζαι απατεωνας. πρεπει να μεν εμπιστευκουμαι ευκολα, σχεδον κανεναν
3. happiness is only real when shared.

3 λαθη
1. η πρωτη μου σχεση. λαθος ηλικια τζαι ατομο
2. που ειπα της γιαγιας μου στο δημοτικο οτι ηταν να σταματησω να πιενω σπιτι της το μεσημερι γιατι ηθελα να πιενω με το λεοφωριο που ηταν κκουλ τζαι μετα επεθανε τζαι εν εχω αναμνησεις μαζι της.
3. που εν μπορω να πω: όι, εν θελω.



οποιος θελει πεζει.

Thursday, 11 October 2012

Imogen Heap - Come Here Boy



                                                         You need to come and find me honey 
                                              To set your mind at rest and let your dreams run free 

Norwegian Wood

"I do need that time though, for her face to appear. And as the years have passed, the time has grown longer.  The sad truth is that what i could recall in five seconds all too soon needed ten, then thirty, then a full minute - like shadows lengthening at dusk.  Someday, I suppose, the shadows will be swallowed up in darkness.  There is no way around it: my memory is growing ever more distant from the spot where she used to stand-  ever more distant from the spot where my old self used to stand.  And nothing but scenery, that view of the meadow in October, returns again and again to me like a symbolic scene in a movie.  Each time it appears, it delivers a kick to some part of my mind. "Wake up." it says. "Im still here." The kicking never hurts me. Theres no pain at all.  Just a hollow sound that echoes with each kick.  And even that is bound to fade one day.  At the Hamburg airport, though, the kicks were longer and harder than usual.  Which is why I am writing this book.  To think.  To understand.  It just happens to be the way I'm made.  I have to write things down to feel i fully comprehend them." - Haruki Murakami







Chamomile

Thursday Night

everyone's locked inside their boxes, or out for the occasional sex.
I have the kitchen to myself: its spacious, filled with used glasses and plates, real food and water,  as if there's actual people; living here. i sit down at the table after what seems years of being in that dark box, lying on that empty single bed, silence suffocated by the piercing sound of sirens. but its quiet now - here.
windows wide open - a scarlet cloudy sky unfolds as the smell of a calm cold breeze surrounds this thursday night.. the perfume of warm chamomile tea and bland cigarettes.
used to the darkness, i protect my eyes from this newfound light.

...


something arrived by post this morning. found it ripped open from its box, right infront of our door. no name on it - for whom or from who; or even who's curiosity stripped it and left it there. just a book lying alone.
none of the girls knew what this was about.

I stood in silence.

...

everyone's locked inside their boxes, or  out for the occasional sex. with sight still blurry, i sneak out the book and place it on the table next to the fireless cigarettes. It stares right back at me and i turn frail.

Its still quiet outside.
I wish the lights were dimmer.
This truth is blinding me.

Monday, 1 October 2012

the skies will clear my darling

back from a 4 day trip to cy. τζαι παραδεχουμε το επεθυμησα τους τζικατω, μα οταν ηρτα πισω  ειπα home sweet home..

3 μηνες, μπηκαμε στον τεταρτο τζαι ο πανικος ακομα επικρατει..
η Β, τζινη που εμινησκε μαζι μας - εν ξερω αν ειπα στα ποστς μου - παντως ειχαμε προβλημα. τεραστιο προβλημα.. εν εχω πολλη ορεξη να λαλω τες φασεις αλλα αληθκεια 3 μηνες ηταν μαρτυριο. τεσπα. εσηκωστηκε τζαι εφιε ετσι χωρις να μας πει τιποτε εμας τες υπολοιπες 4 συγκατικους, τζαι τωρα γυρεφκουμε αλλη roomate. η σπιτονυκοτζιρα φυσικα και δεν θελει ιταλιδα! επειδη η ιταλιδα εννα αναγνωριζει τες παραποθκιες που μας καμνει τουτη τζαι εν θελει φοατε. εβαλαμε ποστ πας την βιβλιοφατσα στην ιστοσελιδα της σχολης τζαι απαντισε μας μια ιταλιδα ηρτε τωρα το μεσημερι τζαι μιλησαμε. φενετε οκ. μετα τηλεφωνα η σπιτονυκοτζιρα - βασικα φωναζει μου η Ν τζαι λαλει μου "Χιονονυφαδα ελα γληορα θελει σε η Αννα στο τηλεφωνο." πιανω το, μπιει μου κατι παουρκες ηθελα να κλεω! "γιατι εν απαντας το τηλεφωνο σου; τι θελεις να σου στελω μηνυματα η να σε πιανω τηλεφωνο για να μου απαντας;" "εν το ακουα το τηλεφωνο μου ημουν στην κουζινα" γραφει με - "πε μου τι θελεις να καμω για να μου το απαντας! ΤΩΡΑ!" τεσπα λαλει μου ηβρε μια ισπανιδα για να μινισκει μαζι μας τζαι εννα μας την φερει να την δουμε για να μινισκει δαμε. χωρις καν να αποφασισουμε εμεις. προσωπικα θελω την ιταλιδα επειδη εννα μας βοηθησει ξερει πιο πολλα πραματα.
....

ειδα μια αγγελεια για μια καμαρη που ενοικιαζεται 350 ευρω, 200 ευρω πιο λλια απο οτι διω.

θελω να φιω..

οι εξετασεις φυσικα ξανα αλλαξαν ημερομινια. ηταν ναταν σημερα τζαι τελικα εν την τεταρτη. εν θα ταλεπωρουμουν να ερτω αρον αρον πισω τζαι εν θα επληρωνα 260 ευρω για να ερτω με cyprus airways. εν ξερω αν ειμαι ετοιμη. πρεπει να καμω λιη εξασκιση μα εν εχω ορεξη! εν σαννα τζαι εν θελω να περασω. ουφφου τι θελω!?

απλα θελω να μεινω μες το κρεβατι τζαι να μεν ξαναφκω τζαι να τζιμουμε ουλλη μερα τζαι να ονειρεφκουμε πραματα που με καμνουν χαρουμενη. εν θελω να αννοιω τα μαθκια μου τζαι να θωρω τουτα ουλλα τα σκατα που ηρτα τζαι μπιχτηκα...πνιει με το αδικο τζαι το παραπονο που εν μπορω να παω σπιτι των φιλων μου τζαι να τους μιλησω τζαι για να μιλισω με τον παστουρμα μου 5 λεπτα πρεπει να φαω 10ευρω καρτα! να μεν μπορω να πω τον πονο μου την ωρα που τον νιωθω επειδη εν εχω καρτα! τζαι να περιμενω παρηορκα που τον μπογκερ που τελευταια εν ο φιλος μου.. θελω να μπορω να πιαω το αυτοκινητο τζαι α παω κιτι να ξαπλωσω πας τζιντον καναπε.... να εχω καπιον να με πιαει αγκαλια τζαι να μου πει ουλα εννα παν καλα ειμαι δαμε.. ή να μεν μου πει τιποτε. απλα να ξερω οτι εν τζαμε να νιωθω... μονο να με θωρουν με λυπηση δαμεσα ξερουν.. πιου να μιλησω?! να παω στες συγκατικες μου κλαμενη τζαι να τους πω τις σκεψεις μου?! εν θα με καταλαβουν, εν θα προσπαθησουν καν να με καταλαβουν! εννα πουν ωραια εν αδυναμη σιουρα εννα την νικησουμε. επειδη ετσι παει. τρωει ο ενας τον αλλο. η αδυναμια του ενος γινεται η δυναμη του αλλου.



ξυπνησα νωρις το πρωι που εναν εφιαλτη.. τζαι εμεινα μες το κρεβατι αφηκα τα παραθυρα ουλλα κλειστα, αρεσκει μου σκοτεινα. τζαι εσερφαρα λιο εφημεριδες τζαι ετσι. μετα ειδα τουτη την κορουα που το φετινο εξφακτορ της αγγλιας. αρεσκει μου να τους θωρω, τα ταλεντα τους..
τζαι μετα τουτη η κορουα ετραγουδησε τουτο το τραγουδι, δικο της τραγουδι. τζαι απλα εμπηξα τα κλαματα τζαι ακουα του τζαι εξανακουα το... επαρηγορησε με λιο. ξερω ακουετε πολλα κιτσ τζαι ετσι φαση, εν μου τζιζουν ουλλα τα τραγουδια μα τουτο εν ξερω. ετζισε μου ακριβως τζαμε.

ακριβως τζαμε....









Tuesday, 18 September 2012

τελευταιο για σημερα

ποσο καθηστερημενο εν το mixpod???!!!!


επειδη εν καθηστερημενο το μιξποτ ακου το τουτο.










τζαι μετα τουτο.





(i know you're wishing teleuteo gia polli jero)

εγγραφες

τριτο ποστ της ημερας.
τουτο εν σικκιρτησμενο ποστ.

το λοιπον. εχει τρεις μηνες που ειμαι δαμε. ηρτα 30 του ιουνη για να αρκεψω 2 του ιουλι την σχολη της γλωσσας τζαι τον οκτωμβρη να καμω εισαγωγικες εξετασεις για να μπω στην σχολη καλων τεχνων της ρωμης η αλλως accademia di belle arti.  ηξερα οτι καπια φαση εννα επρεπε να καμω εγγραφη στην ακαδημια τζαι επρεπε να εχω ουλλα μου τα χαρτια μεταφρασμενα. οι εγγραφες αρκεψαν πριν δκιο εφτομαες τζαι τελειωνουν την πεμπτη. μολις 'ανοιξαν' οι πορτες για εγγραφες, επια τζαμε. "ε σημερα ειμαστε κλειστοι." "μα στην ιστοσελιδα ελαλε οτι εισαστε ανοιχτοι" "ε οι ειμαστε κλειστοι τουτες τες μερες τζαι ειμαστε ανοιχτοι τριτη τεταρτη πεμπτη που τες 10:30 το πρωι ως τες 12:30." "μα εχω σχολη το πρωι." "ε στειλε μου εμαιλ καλο."

στελλω εμαιλ. πιανω μιαν πολλα μα πολλα φτανη απαντηση στες δκιακοσιες ερωτησης μου. βουρουν οι γονιοι μου στην κυπρο να καμουν τα χαρτια με σιλια δκιο ζορκα τζαι καμποσα λεφτα. εστειλα τους κατι εγω με ταχυδρομειο, εχαθηκεν κτλ κτλ. επιτελους φτανουν τα χαρτια μου την περασμενη πεμπτη. παρασκευη πρωι σηκωνουμε, εν παω σχολη τζαι παω να γραφτω. ΟΥΡΑ ΩΣ ΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑ! περιμενω. μετα ερκετε ενας τζαι λαλει φιετε επειδη εννα κλισουμε σε λιιο τζαι εν θα προλαβεται να γραφτειτε. στον βουννο να παεις.

σαββατο πρωι. σηκωνεται τζαι φεφκει η μια η συγκατικος τζαι αφηνει μας ετσι. ψαχνω σπιτι. ημουν πεπεισμενη τριτη πρωι θα παω που τες 7 να καρτερω στην σχολη τζαι εν με κοφτει. κυριακη νυχτα. η πολυαγαπημενη μου μα ΠΟΛΥαγαπημενη μου καθηγητρια τεχνης στην κυπρο, που εκαμε μου ουλλη τουτη την φαση της ιταλιας κακκα πατημενα, εθυμηθηκε οτι για να καμω την εγγραφη πρεπει να εχω ιταλικη ταυτοτητα. μα για να καμεις ταυτοτητα πρεπει να παεις στον πολιτη τζαι να δουμε ποτε εννα φκει! τον σιστον σου καθηστερημενη. τζαι που να το καμω; ε εν ξερω ρωτα. θεκκιου. δευτερα πρωι παω στην σχολη της γλωσσας τζαι ρωτω να μαθω πληροφοριες. λαλουν μου τζαι πιανω τον χαρτη τζαι τα ορη τζαι παω να εβρω τον πολιτη. βρισκω το κτιριο. πας την πορτα γραφει, δαμε ενεν ο πολιτης, πιενετε σε τουτη τη διευθυνση. οκ. παω. τραβω νουμερο. Ε0165. θελουν διευθυνση. μα οταν ερωτησα την λαντλορντ μου ειπε μου εν χρειαζεται να ξερεις διευθυνση. ευτιχως που ημουν πριχτισσα τζαι επισα την να μου δωκη την διευθυνση μου. ελεος! σημπληρωνω τες φορμες τζαι περιμενω. ωρα 11:00. νουμερο στην οθωνη Ε040. δκιαολε. περιμενω περιμενω. 1:35 ερκεται η σειρα μου. παω καθουμε 3 δευτερολεπτα ημουν τελειωμενη. εδωκαν μου μια αποδειξη με τον αριθμο της ταυτοτητας τζαι η ταυτοτητα εννα ταχυδρομηθει ως την αλλη εφτομα.

φεφκω, τζαι θωρω το χαρτη μου. Χιονονυφαδα Χιονονυφου. Φυλο: Αρρεν. ΣΤΟΝ ΒΟΥΝΝΟ! παλαβεε! ε παλαβε! αφηκα τζαι τα μαλια μου κατω τζιντην ημερα! ειμαι σιουρη οτι εκαταλαβες οτι ειμαι γενεκα! ηνταλος τα εκαμες πιλιες???  εβαρκεσουν να το αλλαξεις πας το κομπουτερ??

σημερα, τριτη πρωι. ξυπνητηρη που τες 6. 7 ειμαι τζαμε τζαι καρτερω. ουλλα τα χαρτια. γεμωνει η αυλη της ακαδημιας. οι ευρωπαιοι 5 τζαι οι ασιατες 3000! θαυμαζω τους, εχουν πολλη ταλεντο, τζαι ξερω οτι τα σχεδια τους πρεπει ναν φαινομενικα, αλλα πλς αφηστε μου τζαι μενα μια θεση να περασω! οι πορτες τελικα αννοιουν 8.30. φωναζουν πρωτους τους ιταλους. εκαρτερουν που τες 7! 5 λεπτα τελειωμενοι οι ιταλοι. μετα που καμποσο καμποσο αθλο, που τα αληθκεια σε καποια φαση ενιωσα οτι εχανα τα τζαι ηταν να αρκεψω να κλεω τζαι να φωναζω! μετα που 4 ωρες αναμονης μια καλη κοπελλα εδωκε μου τον αριθμο της τζαι εμπηκα μεσα. αστεια φασουα ηταν: ερωτησαν καπιους ασιατες που ηταν μπροστα μου, τι αριθμο εχουν, τζαι εγω ημουν πιο μπροστα τους τζαι ειπαν μου ελα πιενε πρωτη τζαι ειπα τους ευχαριστω στα γιαπονεζικα τζαι αρκεψαν τζαι περιπεζαν με τζαι ειπαν μου οτι εν κινεζοι. χωμα. -_-  μπενω μεσα λαλω τους ειμαι που την κυπρο. επεριπεζαν με. εκαμαν inside jokes μεταξυ τους τζαμε τζαι κατι επιαν να με ρωτησουν που το αναγνωρισμενο μερος; τζαι εγελουσαν. εστειλαν με σε αλλο γραφειο επειδη εληφκετουν μου ενα χαρτι! εθυμωσα. λαλω της τζαμε τησ γραμματειας, εστειλα σας εμαιλ τζαι ερωτησα σας τζαι ουτε καν αναφερατε τουτο το χαρτι!  τζαι λαλει μου. κοριτσι μου, ως τζαι οι κινεζοι εκαμαν το; εσυ γιατι εν εμπορεσες να το καμεις; θεκκιου. στελλει με σε κατι αλλα 2 κτιρια να καμω κατι αλλα χαρτια! 12.30 ουλλα τελειωμενα.

σκεψεις μου: εν ενιωθα τιποτε πανω μου. απαισιος πονοτζεφαλος, ουλλες μες τα νευρα με τες συγκατικες. εσηκωστηκαν τζαι εφυαν. μισω τουτη την χωρα. γραφειοκρατιες. μισω τζαι την καθηγητρια μου. γιατι τα καμνω τουτα ουλλα; αξιζει τουτη ουλλη η φασαρια; το σαββατο η ρωμη εδειξε μου οτι ισως δαμε επρεπε να ειμαι τζαι μετα ουλλα μπαμ. εκατσα να τυλιξω.  τζαι μετα θωρω τους δευτεροετεις τζαι μπενουν μεσα.. τζαι ηταν ουλλοι με τα σκουλαρηκουθκια τους, τα ρουχουθκια τους τα ξημαρισμενα. τα σιλια δκιο χρωματα μαλια τους. οι λεσβιες οι γκει. τζαι επιναν το τσιαρουιν τους τζαι ηταν οκ. τζαι λαλω. θελω τζαι εγω. αν περασω, εναν ωραια. τζαι εννα μαθω πολλα πραματα. τζαι εν θα με κοφτει αν τα ρουχα μου εν τρυπημενα τζαι ξημαρισμενα με μπογιες. οι αλλοι εν αλουτοι εννα λαλω, τουλαχιστο εγω εκαμα μπανιο. θελω τζαι εγω να βαστω τους πινακες μου μες την αυλη τζαι να μεν εχει κανενα που να νομιζει οτι α καμνει τεχνη εν ηξερει μαθηματικα. πως γινεται να αγαπω τζαι να μισω ταυτοχρονα τουτη τη χωρα;


ηρτα πισω σπιτι τζαι εππεσα ολοισια να τζιμηθω. νιωθω οτι εν παρασκευη μα εν τριτη κομα. ειμαι σαν το ζομπι. εμεινα μες το κρεβατι ως τες 8 τζαι τωρα ετοιμαζουν κατι οι κενουργιοι φιλοξενουμενοι μας, (τουτοι εν οι φυλοξεονουμενοι της αλλης της συγκατικου) να φαμε.  εν η τελευταια βδομαδα στη σχολη της γλωσσας, μετα κυπρο τζαι μετα εξετασεις. ετσι μερα τον αλλο μηνα εννα ειμαι ειτε δαμε ειτε αλλου. ουλλα πεζουν. οτι τζαι να γινει, everything happens for a reason.


Things to do before I die

ουλλοι εχουμεν τζινη την λιστα με τα πραματα που 'εννα' καμουμε πριν πεθανουμε.

προσωπικα η λιστα μου εν τεραστια
τζαι εν θα πω ψεματα μεσα εχει καποια πραματα που πιο πιθανον εν θα καμω - μπορει επειδη εν θα μπορω, ισια ισια που μπορει να μπορω να πληρωνω δικο μου διαμερισμα με θερμανση τζαι φαι η καμια φορα μπορει να πουλω εναν πινακα μου για να πιαω πιτσα που την πιτσα χατ - ποσο μαλλον να παω καραιβικη τζαι να κολυμπησω ωσπου να σουρωσω η να καμω road trip ουλλον τον κοσμο! ή το αλλο; να μαθω γιαπονεζικα; ξερω λιες λεξεις ισως τζινο μετρα:p

μες τζινη τη λιστα, ηταν τζαι το να κατσω μες το δρομο, τζαι να πεζω κιθαρουα τζαι να τραγουδω, για την φαση μου. δαμε εχει παντου! μες το μετρο, μες το δρομο, στες πιατσες - καπιοι εν τοσο ταλαντουχοι! εχει εναν αφρικανο που καθε φορα που περνω που τζιντον συγκεκριμενο σταθμο στεκουμαι τζαμε τζαι θωρω τον. πεζει το κιπορτ του τζαι τραγουδα τζαζζυ φασουα. τον μπομπ μαρλει σσιειζει τον, τζαι οι ρυτιδουες του τζαι τα ασπρα τα μαλλουθκια του πετουν που την χαρα τους.

το σαββατο την νυχτα, επιαμεν το μετρο με τις συγκατικους μου τζαι τις φιλοξενουμενες τις μιας - κατι ξυππασμενες λευκωσιατουες, νυχουιν σασμενο, καθε μα καθε μερα και ωρα σασμενες, ρουχουθκια καλα τερκασμενα που σπουδαζουν ψυχολογια μισι μου! εννεν κακο να προσεχεις τον εαυτο σου, θα μου αρεσκε να εμαχουμουν πας τα μαλια μου τζαι μας την φατσα μου τζαι πας το σωμα μου αλλα εχει τζαλλα προβληματα ο κοσμος. ηρταν ιταλια για να εβρουν ιταλους τζαι εν απολαυσαν το παγωτο να μεν πασινουν, πιτσα εφααν μια φορα.. ενιγουει καμνω drift οφφ. σο νναι η εφτομα ηταν καπως - προσεχω τι λαλω να μεν με θαψουν, ειμαι πολλα πασια για τζινες; τι τροω μπροστα τους; τζαι ηρτε το σαββατο. ειπαμε να παμε χαρντ ροκ καφε για ποτο. εβαλα τα σανταλουθκια μου επιασα τα τσιαρουθκια μου τζαι επιαμε. τουτες εμιλουσαν απιστευτα δυνατα! μες το μετρο εθωρουσαν μας ουλλοι, τζαι εν τες κανει εσχολιαζαν τζαι ο αλλος καταλαβει που το body langauge η αμαν λαλεις λεξεις που εν γιουνιβερσαλ οπως αμερικανος τζαι γκει. εφτασαμε τζαμε, εγω επια ολοησια στο μπαρ επαραγγειλα το ποτουι μου τζαι εφκικα εξω να κατσω. ηρταν μετα τζινες. διπλα μας ειχε κατι χωρκατους κυπρεους, τζαι η μια φωναζει - ρε μα εν κυπραιοι τουτοι! ολοισια εμουνταραν μας. ηταν παντρεμενοι λεμεσιανοι που ηρταν μονοι τους ρωμη για διακοπες, μολις ειχαν φυει που ενα καπαρε πιο κατω τζαι εκαλουσαν μας για φαι τζαι ποτο. εμπουχτησα που αψυχες τζαι αδεις κουβεντες οπως: "μα εισαι ντροπαλη; γιατι εν μιλας; ποσο χρονο με βαλλεις; φκαλλω δκιομισι σιλιαες τον μηναν. εν ειμαι μεθυσμενος! οι λεμεσιανες εν πιο καλες.."

πιο κατω ειχε ενα ζευγαρι ο αντρας επεζε κιθαρα τζαι επροσπαθουσαν να τραγουδισουν. εφενουνταν ξενοι τα αγγλικα τους εν ηταν πολλα καλα. μα η κιθαρα του ηταν απιστευτη. επιασα το ποτουι μου τζαι επια εκατσα ακριβως απεναντι τους. επεζε stairway to heaven, εκαμε ενα απιστευτο intro τζαι μετα εν ηξερε τα λογια. εν με εκοφτε τιποτε. ημουν εγω τζαι τζινοι. ετραγουδουσα οσα λογια εθημουμουν τζαι μετα αρκεψαμε τζαι επιαμεν κουβεντα με την γυναικα του. ρωσσοι τζαι ηρταν δαμε να δουλεψουν. εφενουνταν μου πας τα 23 μαξιμουμ 25! μετα που λλιο εζητησαν μου να κατσω διπλα του αντρα, τζαι να τραγουδω γιατι ετραβησαμε κοσμο. εσιεσα πανω μου! παντα ηθελα να το καμω! μα παντα παντα! τζαι ακομα εν το ονειρο μου, οταν ερτω πισω που κυπρο την αλλη εφτομα εννα φερω την κιθαρα μου. τζαι εν με κοφτει αν δεν ειμαι καλη. εκατσα τζαμε τζαι ελαλουν του τραγουδια τζαι επεζεν τα τζαι ετραγουδουσαμε, τζαι εκαμναμε τζαι παραφωνιες τζαι καπιες φορες ουτε εγω ηξερα τα λογια, μα ετραβησαμε κοσμο! το πραματιν τους αρκεψε τζαι γεμωνε τζαι οποτε εβλεπα πανω εθωρουν τζαλλους τζαλλους τζαι απλα να στεκουνται τζαμε! καποτε ημουν εγω τζινη που εστεκετουν τζαι τζιντη νυχτα ημουν εγω που εκαθουμουν. στο τελος ανταλλαξαμε τηλεφωνα με την Ολγα τζαι ειπαμε οταν φερω την κιθαρα μου να βρεθουμε τζαι να κατσουμε οι τρεις μες το δρομο.

οι αλλες ηταν ακομα ποτζι τζαι εσυζητουσαν σαχλα πραματα. ουλλη την νυχτα ευχομουν να ηταν τζαμε ο παστουρμας μου να με θαυμασει, τζαι η λεμονια μου.. ηταν να αρκεφκει να χορεφκει τζαι τα μαλλουθκια της τα μακρια να πιενουν τζαι να ερκουνται, τζαι το πεζουνι να καμνει τζιντο γελιο του τζαι ουλλοι μαζι ηταν ναμασταν χαρουμενοι τζαι να τραγουδουσαμε μαζι χωρις να μας κοφτει τζαι χωρις να εχουμε λογο....

...

μετα που λλιο ηρταν οι κυπρεες, φυσικα με τα σσιλουθκια που πισω τους χωρκατους λεμεσιανους. ηρταν για να μου πουν να φιουμε επειδη εβαρεθηκαν. τζαι μετα πετασσετε τζαι ο αρχιχωρκατος ο μιχαηλης - που τα αληθκεια το ονομα του ηταν ετσι! - τζαι λαλει μα ναμπου ρε κοπελες η χιονονυφαδα εν ερωτευμενη τζαι τραουδα; τζαι με εναν τροπο μαναμου την εν κριμα.

 καθηστερημενε!


τεσπα.
εκαμα ενα πραμα που τη λιστα, χωρις να το καμω πλαν τζαι χωρις να το αναβαλω! εν το εκαμα ακριβως αλλα εννα βαλω μισο τικ. το αλλο μισο εννα το βαλω που εννα κατσω μες το δρομο μονη μου.





σαπράις

Την τριτη (4 Σεπτ) επεριμενα το περτιτζιν να ερτει.
επια στο σταθμο του μετρο-τραινου-λεωφορειου τζαι επεριμενα τζαμε το λεωφοριο της τερραβιζιον.  ηταν ενα πανεμοφρο πρωινο. εξυπνησα τζαι εβρεσιε, εκαμα ενα ζεστο ζεστο μπανιουιν,  οι συγκατικες μου ειχαν ειδη φιει επιαν σχολη, εγω εκαμα κοπανα, τζαι ηταν ησυχια. σαννα τζαι ηταν δικο μου το σπιτι ( haha i wish)!  τζαι σιγα σιγα με το βιβλιο μου τζαι την μουσικουα μου επιασα το μετρο να παω στον σταθμο. ηταν κρυαδουα τζαι συννεφια something which brings me in my most happiness (if thats how im supposed to say it:?) αγαπω τα παλτα μου τζαι τες σιαρπες μου τζαι την βροχουα. αρα, signs of a good Tuesday.

εκατεβηκα στον σταθμο τζαι επεριμενα τζαι στη σταση. εδκεβαζα το βιβλιουι μου ωσπου να ερτει το λεωφορειο. ο κοσμος επιενε τζαι ερκετουν, τοσο γληορα επερπατουσαν πανω κατω. τζαι εγω εστεκουμουν τζαμε ακινητη - εν αστειο το οτι χρησιμοποιω google translate για να γραψω στα ελληνικα. ουλλοι οι κοστουμαρισμενοι εθωρουσαν με τζαι ηταν καπως: "παλαβη γιατι εν βιαζεσε εσυ;" felt great που μετα που λιους μηνες δαμεσα, ουλλα με το βουρος - να προλαβουμε το λεωφορειο! να μεν αρκησουμε στο μαθημα! να δωκουμε το νοικι τζαι να παμε σουπερμαρκετ πριν κλεισουν! αααα - μετα που λλιους μηνες ημουν ακινητη τζαι ειχα χρονο να απολαυσω τουτη την χωρα που ακομα εν νιωθω οτι εκμεταλλευτικα την ομορφια της.

αρκεψαν τζαι οι ιταλοι να πιενουν πισω στις δουλειες μετα το παναιρη του δεκαπενταυγουστου, που δαμε, γιορταζουν το ΜΠΙΓΚ ΤΑΙΜ! τζαι ειχε κινηση στους δρομους. αρα το περτιτζι ηταν να αρκησει.  εκατσα τζαι σκεφτουμουν - σεπτεμβρης, σε 3 εφτομαες τελιωνει η σχολη της γλωσσας, τον οκτωβρη εν οι εξετασεις για να μπω στην σχολη καλων τεχνων, εν ειδα τον παστουρμα μου σχεδον δκιο μηνες τζαι εν θα τον δω ως τον νοεμβρη, η λεμονια φεφκει για αγγλια, ο πεζουνος να δουμε ποτε εννα τον δω ειπε μου οτι εν θα ερτει ποττε μπλα μπλα μπλα..

τζαι μετα θωρω το λεωφορειο να ερκεται. ηταν σχεδον αδειο μπορει 10 ατομα να ειχε μεσα μαξιμουμ! τζαι στο παραθυρο θωρω εναν με μπλε σακκουι αδιαβροχο τζαι να μεν καθεται εναν τοπο οπως εκαμνεν ο πεζουνος. υπερκινητικος ρε κουμπαρε! τζαι μετα γυριζει τζαι θωρει με τζαι ηταν ο πεζουνος! χαχα! ηρτεν ο πεζουνος με το περτικουιν του. ακομα τωρα που το γραφω γελω!

5 μερες επερασαν ετσι. ηταν πολλα πολλα ωραια. ειχα πεθυμησει να εχω φιλους μου μαζι μου. η φαση της συγκατικησης εν παει καλα, εχουμε προβληματα με την μια εσηκωστηκε τζαι εφυε το σαββατο που επερασε επιε κυπρο τζαι αφηκεν μας εμας με το νοικι μαλλον να ανεβαινει στα 700 ευρω τον μηνα εξω τα ρευματα τζαι ξερω γω. αρκεψα ηδη τζαι ψαχνω αλλο διαμερισμα μοναρι. ηταν ωραια που ηρταν. θα μου αρεσκε να μινισκω με τους φιλους μου. ελαλεν ο πεζουνος οτι οπως με σπαζουν καπια πραματα που καμνουν οι συγκατικες μου ετσι ηταν να με εσπαζε τζαι η συγκατικηση με τους φιλους μου. ειπα του οτι αν εμινισκα μαζι του ηταν να ξερε οτι τουτο εν μου αρεσκει τζαι αφου ενιγουει εν το καμνει, η οτι μισι μου εν θα καθαριζε etc etc..
σοου im just saying.. would be nice

Thursday, 6 September 2012

mumblings.

and its one of those nights.

τζαι εκαθουμουνουν τζαμε τζαι εσκεφτουμουν. τζαι εσκεφτουμουν τζαι εθωρουν τουντη γαμημενη την ασπρην κολλα τζαι αμαναμου θελω τοσα πολλα να πω μα πως να τα γραψω! πως να τα γραψω τζαι να ακουστουν σωστα, τζαι να μου φερουν λυτρωση; το καππελο μου φκαλλω στους ποιητες, στους στοιχογραφους, στους συγγραφεις.. οι μονο φκαλουν τα συναισθηματα τους στην κολλα, διουν τα τζαι σε εμας   εμενα, τους φτωχους που λογια...
τζαι τουτο εν θαυμα. να μπορεις να τζισεις την καρκιαν του αλλου, με τα λογια σου, τα αληθηνα σου τα λογια.

ουλλοι μαχουνται να εβρουν τζιντην γαληνη. dostoyevsky, tolstoy,chris mccandless.. τζαι τοσοι αλλοι! η λιστα εν σταματα! θεε μου...
all died trying.. καπιοι ηβραν την.

..

οι γονιοι μου ηβραν την αλλου. μπορει να την ηβραν τζαι αναμεταξυ τους τζαι σαν ζευγαρη.   τυχεροι. επροσπαθησα να την εβρω τζαμε τζαι εγω, τζαμε που για τζινους ειναι. μα εννεν τζαμε για μενα. ο παππους μου ηβρεν την στον σκοπο που επωλεμουσε. ωσπου να πεθανει εδκεβαζε την χαραυγη του.. μαναμου τον παππου μου..μακαρι να μου ελαλεν αν την ηβρε την γαληνη πριν φυει. τζαι η μαμα μου.. γιατι εν μου λαλεις μαμα που ειναι; πε μου να παω να ψαξω μαμα.. πε μου..γιατι εισαι σιωπηλη;

τζαι μετα εν τζινη η περιστασιακη η γαληνη, μες τες εξαρτησεις - ποτο τσιαρο ναρκωτικα. μα εν για λλιο. μετα φεφκουν τζαι αφινουν σε πιο γερημον απο οτι σε ηβραν. τζαι ξυπνας το επομενο πρωι τζαι αντρεπεσε να δεις τους φιλους σου μες τα μαθκια, επειδη νομιζεις εν αποτυχια που ετελεισεν ουλλη η μπουκκαλα..

ενα που τα πιο ωραια δωρα που επιασα, ηταν που καπιον παλιο μου φιλο, το Into The Wild. τζαι για αφιερωση εγραψε μου: happiness is only real when shared.. ποττε εν θα το ξεχασω.. μπορει να ηταν τζαι τζινος σοφος. τωρα εν ξερω που εχαθηκε. μπορει τζαι εγω να τον αφηκα...

που τα αληθκεια ετσι ειναι. ετσι ειναι; happiness is only real when shared?
πεθανισκω για τζιντες νυχτες με τους φιλους μου τον παστουρμαν, ουλλοι μαζι, τιποτε εν μας κοφτει. ειμαστε τζαμε τζαι ειμαστε οκ. ή τες φασεις που καποιος πετυχενει κατι: εμπηκαν στα πανεπιστημια που εθελαν; μαζι εξω! επαντρεφτηκαν; ουλλοι μαζι, ελατε να μοιραστουμε την χαρα.

ειμαι δαμε που ηθελα να ειμαι. τζαι επαλεψα. μαζι τζαι οι γονιοι μου. επληρωσαν μιαν κοπην λεφτα να καμω εγω τζινο που θελω τζαι να μεν παω στα σιουρα. τζαι μετα ερκουμε εγω, μετα που τοσα χρονια κοπο, τζαι τον δικο μου μα παραπανω των γονιων μου, τζαι ρωτω οπως οι fleet foxes.. what a life i lead?  γιατι εννεν ποττε αρκετο; ενταξη εννεν ακριβως οπως τα ηθελα τα πραματα δαμε. εν υπολογιζα οτι ενναν μακρια μου τζινοι που αγαπω, επειδη εν υπολογιζα οτι ηταν να τους αγαπουσα.. τζαι εππεσαν μου τζαι 3-4 συγκατικες. μα εν σημαινει οτι εν θα προσπαθησω. τζαι για τα ατομα που αγαπω. εννα πολεμησω. τζαι εννα τους δωκω πισω τζιντην ουλλη την ευτυχια που, τυχερη εγω, επελεξαν να την μοιραστουν μαζι μου.. απλα ακομα ψαχνω πως. θελω να τους δωκω την καλλητερη ευτυχια!..

εκαρτερουν τον να ερτει ρε τζαι εν ηρτε! ξερω οτι βασανιεται. κανενας στην ηλικια μας αν επερναν τζινα ουλλα εν θα αντεχε! να ερκεσε σπιτι που τον στρατο τζαι να μεν βρισκεις ενα φαι, επειδη οι γονιοι σου επιαν να δουλεψουν αλλου....αλλα  μεν με αφηνεις μονη μου ρε φιλε..

για αυτο ψαχνω τουτην την γαληνη. τουτην την ευτυχια. να την δωκω σε τζινους που την αξιζουν. τζινους που πολεμουν τζαι πολλες φορες εν κρατουν τιποτε για τον εαυτο τους! στο σχολειο της γλωσσας επρεπε να πουμε πιος εν ο ηρωας μας.. τουτοι εν οι ηρωες μου.. οι γονιοι μου που οσο τζαι να τους απογοητευκω, καθε γαμημενη μερα! ακομα εν τζαμε τζαι μαχουνται οι καημενοι για μενα.. η αρφη μου που ξερει τες βλακειες που καμνω - μα εν με καρφωνει, τζαι συμπονει με, νιωθει με..καπως. οι συγγενεις μου, που με θωρουν να καμνω drift away, τζαι εκτιμουν την τεχνη μου τζαι υποστιριζουν με. οι φιλοι μου.. οι φιλοι μου που τζαι τζινους πολλες φορες με τα λογια μου τζαι την αφηρημαδα μου εν διχνω οτι τους εκτιμω..τζαι οτι ειμαι τζαμε. τζαι ηρταν! που τους πρωτους 2 μηνες ηταν δαμε! τζαι εκαμαν το για μενα. τζαι περιμενω τζαι αλλους να ερτουν.. τζαι εσενα best friend, που εν θελω ποττε να το ευρεις τουτο, γιατι αντρεπουμε να δεις οτι προσπαθω τζαι ως τωρα εν τα καταφερνω..αντρεπουμε να δεις οτι πιανω τοσα πολλα, τζαι διω σου λλια.. σε ουλλους..


τζαι ακομα ειμαι δαμε..
 τζαι η ωρα περνα....
buongiorno Roma